Współczesna Alanya słynie przede wszystkim z seldżuckiej architektury XIII wieku. Ale zanim Alaeddin Keykubad zamienił miasto w swoją zimową stolicę, w tym miejscu przez ponad pięćset lat istniał bizantyjski Kalonoros — „Piękna góra”.
Bizantyjskie ślady w Alanyi trudno odnaleźć: Seldżucy i Osmanowie starannie przebudowali niemal wszystko. Mimo to fundamenty murów obronnych w górnym mieście zachowały bizantyjskie mury, a w dzielnicy Şekerhane archeolodzy wciąż znajdują monety rzymsko-bizantyjskie.
Sam Kalonoros był ważnym portem na szlaku z Konstantynopola do Aleksandrii. Stacjonował tu bizantyjski garnizon, istniał kościół Świętego Jerzego (na jego miejscu stoi dziś Süleymaniye Camii), a w porcie rozładowywano zboże z Anatolii i oliwę z Cypru.
Upadek Kalonoros w 1221 roku był dramatyczny. Grecki komendant Kir Barda poddał miasto po krótkim oblężeniu, wytargowawszy dla siebie ziemię w dolinie rzeki Dim. Alaeddin Keykubad wydał swoją córkę za syna Kira Bardy — to polityczne małżeństwo uchodzi za jeden z pierwszych przykładów pokojowego zespolenia ludności bizantyjskiej i seldżuckiej.